http://www.psx-sense.nl/plaatjes/img_4a96df9b485be.jpg

De PSPgo is nog niet zo heel lang verkrijgbaar en heeft al een paar keer negatief in het nieuws gestaan. Vooral het feit dat de games alleen nog maar gedownload kunnen worden houdt de gemoederen flink bezig. Boze winkeliers, welke eigenlijk meer om gratis reclame en aandacht schreeuwen, zijn niet echt blij met apparaatje. Laten we dat alleen met een korrel (lees: zak) zout nemen, want wat is nu meer waard; een paar PSPGo’s verkopen of de naam van je winkel op honderden gamesites? Juist. Maar daar gaan we het niet over hebben, we gaan in deze review meer kijken in hoeverre de PSPgo een handheld van deze tijd is en of het een goede zet van Sony is geweest om de PSP nog een keer te herontwerpen.

Het apparaat zelf

De PSPGo is puur een herontwerp van de originele PSP, eigenlijk kun je het meer zien als de PSP zoals de allereerste had moeten zijn. Maar goed, dat kun je eigenlijk wel van elk herontworpen product zeggen. Het motto van de PSPgo is eigenlijk een beetje het ‘less is more’-idee. Het apparaat is uitschuifbaar en kent geen UMD-drive meer, waardoor het makkelijker mee te nemen is en zonder enige moeite in je broekzak past. Games kopen in de winkel is vanwege het ontbreken van de UMD-drive niet meer aan de orde, alles doe je via de PlayStation Store. Met 16GB intern geheugen is hier genoeg ruimte voor, dit is tevens nog eens uitbreidbaar met een M2 Memory Stick. De M2-stick is een technologie van Sony zelf, het is dus logisch dat ze dit verkiezen boven de populaire SD-kaarten.

http://www.psx-sense.nl/plaatjes/img_4a96eb2fa41e1.jpg

De PSPgo is qua uiterlijk een redelijk geil apparaatje en leuk om te zien. De enorme afknapper is echter de schroefjes aan de achterkant. Dankzij deze afknapper is de PSP eigenlijk als Gigi Ravelli, alleen dan vol met acne. Blijkbaar vond het altijd zo kieskeurige Sony het deze keer niet nodig om ze weg te werken en zijn ze voor een minder duurzamere look gegaan. Ook de knopjes op het apparaat zelf voelen minder comfortabel aan als op de oude PSP’s. Het scherm daarentegen is scherper dan die van de vorige PSP’s en heeft nu een veel betere contrast verhouding. Het grootste kritiekpunt op de PSP, het ontbreken van een tweede analoge stick, is echter compleet genegeerd. De PSPGo heeft net als zijn voorgangers, één analoge stick.

Onder de motorkap

De PSPGo is in weze nog geen haartje sneller dan al zijn voorgangers, de hardware is namelijk nog steeds hetzelfde als vier jaar geleden. Een kloksnelheid van 333Mhz en 64MB RAM-geheugen waar de PSP-1000 in 2005 mee uitgerust werd, is ook gewoon weer in de PSPGo gestopt. Maar, de PSPgo heeft wel 16GB geheugen, het is natuurlijk maar wat je belangrijker vindt, snelheid of opslag. Verder is het scherm ook nog eens kleiner gemaakt, 1,27 centimeter om precies te zijn. Het loopt echter wel op dezelfde resolutie als de oudere modellen, namelijk 480 bij 272 pixels. Wel is de PSPGo nu uitgerust met Bluetooth, en kun je bijvoorbeeld een mobiele telefoon gebruiken als modem, om het apparaat het internet op te krijgen. Het uithoudingsvermogen van de batterij is verder nog steeds het zelfde als die van de oude PSP’s, namelijk zo’n 5 uur met WiFi aan en ingesteld op de hoogste helderheid-stand.

http://www.psx-sense.nl/plaatjes/img_4a96df9b3aaeb.jpg

Iets wat ons nog steeds niet helemaal duidelijk is, is het feit waarom de PSPgo geen touchscreen heeft gekregen. Je moet nu, wanneer je bijvoorbeeld muziek wilt luisteren, het ding openschuiven en met een touchscreen zou deze handeling overbodig zijn geweest. De PSPGo evolueert niet op hardware gebied en dit is toch wel iets wat dit platform heel hard nodig heeft. Het is in principe precies hetzelfde cadeautje, alleen dan in ander cadeaupapier. En hij is ook nog eens duurder ook, de PSP-3000 is op het moment van schrijven 169 euro, en de PSPGo 250 euro. Tevens had met een touchscreen gemakkelijk een telefoon-optie toegevoegd kunnen worden, het apparaat kan dan namelijk gewoon software matig uitgerust worden met een dialpad zoals we dat kennen op de iPhone. En pas dan zal het apparaat echt interessant zijn geworden, en daarom is het nu allemaal een beetje achterhaald.

Gedateerde software

Het grootste nadeel aan het PlayStation Portable platform is misschien nog wel de software. Het geheel voelt gedateerd aan en is niet meer van deze tijd. In 2005 was het ontzettend revolutionair, internetten op zo’n apparaatje waarbij je geen mobiele versie kreeg voorgeschoteld van een website, dat was geweldig. Maar tegenwoordig hebben we de Archos Tabelts, de iPhone en talloze andere portable devices die het vele malen beter doen. Zelfs Internet Explorer van Windows Mobile doet het nog beter dan de browser op de PSP, en geloof me, IE is op WM een kreng om te gebruiken. De melding dat er niet voldoende geheugen beschikbaar is krijg je zelfs nog steeds op de PSPGo. Sony mag zich zelf dus weleens achter de oren gaan krabben of het misschien niet eens tijd is voor een nieuwe firmware update die dit soort ongein verhelpt. Firmware 6.00 had dé grote update moeten worden, maar ook die update stelde nogal teleur.

Conclusie

Sony heeft het in mijn ogen totaal verkeerd aangepakt met de PSPGo. Het platform moet evolueren en het doet alles behalve dat. De software voelt gedateerd aan, de zichtbare schroefjes aan de achterkant lijken nergens op, het heeft dezelfde hardware als 4 jaar geleden, een ontbrekende tweede analoge stick en er zit ook nog steeds geen touchscreen op. Zo kan je wel uren door blijven gaan over wat Sony had moeten doen met de PSPgo en wat niet. Maar de enige conclusie die daaruit komt, is dat ze gewoon met een PSP2 hadden moeten komen. En dan het liefst met telefonie mogelijkheden, misschien leg ik dan eindelijk eens mijn iPhone aan de kant.

Pluspunten:

  • Een adembenemende klik als je hem uitschuift
  • De eerste PSP die in je broekzak past

Minpunten:

  • Oude hardware in een nieuw jasje
  • Nog steeds geen tweede analoge stick
  • Adviesprijs van 250 euro is belachelijk
  • Enorme afknapper aan de achterkant