Special: Until Dawn – Jouw keuzes, jouw verhaal


Special: Until Dawn – Jouw keuzes, jouw verhaal – Anderhalve week terug verscheen Until Dawn en de game wist onder andere bij ons een zeer goede indruk achter te laten. Met name de verschillende kanten die het verhaal op kon gaan naargelang de keuzes die je maakte, zorgden voor een interssant geheel met een hoge replaywaarde. Zowel Matthias als ik hebben de game nu goed doorgespeeld, opnieuw gespeeld en meer. Hebben we hetzelfde avontuur beleefd? Hoeveel personages bleven er in leven en wat zijn nu echt de effecten van je keuzes?

Let op, het onderstaande artikel staat bol van de spoilers.

De eerste dode

Lennard: Het verhaal is zo’n acht uur lang en gedurende dit avontuur kom je voor verschillende ‘Butterfly effect’ keuzes te staan. Het duurde dan ook niet al te lang alvorens het eerste personage de dood vond. Ik ben als speler relatief voorzichtig in de game gestapt, met het doel om iedereen in leven te houden. Toch kon ik niet voorkomen dat Jessica, nadat ze uit het berghuisje getrokken werd door iets onnatuurlijks, de dood vond. Met Mike rende ik achter haar aan, maar toen ik op verschillende momenten de keuze kreeg om voor de gevaarlijke – maar snelle – route te kiezen, opteerde ik telkens voor de langzame veilige route. Bijgevolg kwam ik te laat aan en vond Jessica de dood. Bij jou hetzelfde Matthias?

Matthias:Niet bepaald. Ik ben vol risico de berg afgerend, waardoor de Wendigo – die anders Jessica’s kaak in stukken rijt – niet genoeg tijd kreeg om zijn slachtoffer af te maken. Aanvankelijk leken beide routes – risicovol en veilig – weinig verschil te maken, aangezien ik nog steeds het gevoel had dat Mike weinig kon betekenen voor zijn vriendin. Jessica belandde immers na een korte hereniging zwaargewond op de bodem van een mijnschacht en werd vervolgens urenlang uit het verhaal gehouden. Supermassive Games probeert je ook echt ervan te overtuigen dat je er niet in geslaagd bent om haar te redden, aangezien de ontwikkelaar Mike meermaals laat aangeven dat zijn vriendin vermoord is. Op het einde komt Jessica dan als een duiveltje uit een doosje weer opdagen, halfnaakt en onder het bloed, maar als je de daaropvolgende QTE’s succesvol afrondt, nog steeds very much alive. Een leuk detail is dat ze dan, in tegenstelling tot de andere personages, geen flauw idee heeft wat er precies gebeurd is. Best grappig, aangezien ze bij mij als enige de aftiteling haalde.

Veel en nietszeggende keuzes

Lennard: De game staat bol van de keuzes. Schiet je wel die eekhoorn dood? Aai je wel de hond in het gesticht? Plant je je bijl in de nek van het hert op de bergrand? Allemaal keuzes die je voorgeschoteld krijgt gedurende het avontuur. Sommige hebben weinig effect, anderen spelen een belangrijke rol. Want waar je een bepaald persoon op een gegeven moment redt, kan het zomaar zijn dat je op een ander moment – door het butterfly effect – alsnog afscheid moet nemen van de personages waarvan je in eerste instantie blij was ze te hebben gered.

Sommige keuzes hebben wel degelijk enige invloed, anderen blijven nietszeggend, maar dat zal je pas goed merken bij meerdere playthroughs. De keuzes die er echt toe doen draaien puur om de personages en zo was daar het moment dat ik te laat was en Emily gebeten werd door de Windigo. Ik koos ervoor haar niet dood te schieten, met als gevolg dat ze het tot het einde overleefde. Matthias schoot haar echter wel dood, en toen? Dat vertelt hij je zo, maar dit zijn dan weer wel de keuzes die een effect op het verloop van het verhaal hebben. Eenmaal dood betekent het gehele avontuur dood.

Matthias: Misschien is het een goed idee dat ik hier even de manier waarop ik het spel gespeeld heb uiteenzet. Ik beschouw mezelf als een redelijk grote fan van het slasher genre; je weet wel, dat type films waarin een handvol personages één voor één bloederig aan zijn einde komt. Until Dawn is op alle vlakken een eerbetoon aan dit horror subgenre en om dat gevoel voor mij in ere te houden, moeten er de nodige slachtoffers vallen. Ik heb nooit de ingesteldheid gehad om iedereen te redden en heb – deels omdat ik de game ging reviewen en een deftig oordeel wilde vormen over de mogelijke gevolgen – dikwijls bewust besloten om risico’s te nemen, met alle gevolgen van dien. Ik heb geen seconde getwijfeld toen ik de keuze kreeg om Emily neer te schieten, omdat de trekker overhalen in de context van de doorsnee slasher film in mijn ogen de juiste beslissing was. Een uurtje later heb ik Ashley – nochtans één van mijn favoriete personages – bewust erop uitgestuurd om te onderzoeken waar een eng geluid in de mijnschacht vandaan kwam. Het zal vast niemand verbazen dat ook zij in mijn eerste playthrough de aftiteling niet haalde.

Het lot bezegeld

Dat wil echter geenszins zeggen dat elke “death” in mijn playthrough bewust was. Chris werd onthoofd door een Wendigo omdat ik nét te laat was met mikken, wat voor mij meteen duidelijk maakte dat het Supermassive Games wel degelijk menens was. Hetzelfde gebeurde naar het einde van de game toe, toen ik er op de één of andere reden niet in slaagde om mijn controller muisstil te houden – een flater van mijn kant die Sam duur te staan kwam. Het zijn echter niet die snelle leven-of-dood situaties die mij het meest bij blijven, maar eerder die situaties in het begin van de game waarin je onbewust het latere lot van een personage reeds voorgoed kan verzegelen. Wie Ashley probeert neer te schieten in de ‘valse’ leven-of-dood proef, zal merken dat ze later wraak neemt door Chris buiten te sluiten, nét wanneer hij door een stel moordlustige Wendigo’s belaagd wordt.

Er zijn genoeg dergelijke voorbeelden. Matts voortijdige dood in de mijnschacht is een gevolg van een hele keten aan keuzes die je in de voorgaande uren gemaakt hebt. Hét cruciale moment doet zich echter aan wanneer je de ogenschijnlijk onschuldige vraag krijgt om akkoord te gaan met Emily’s plan om naar de radiotoren te trekken. Enkel wanneer je dat niet doet, zal Matt de flare gun niét onmiddellijk gebruiken wanneer hij hem aangeboden krijgt. Bijgevolg heb je zo’n tien minuten later – wanneer je het écht nodig hebt – een wapen om je mee te verdedigen. Een ander voorbeeld is de reeds eerder vermeldde eekhoorn. Als je Chris dat arme dier laat neerschieten, schrikt een vogel zozeer van het geluid, dat hij tegen Sams hoofd opvliegt en daar een pijnlijke schram achterlaat. Uren later zal deze beslissing ervoor zorgen dat Sam een bloedspoor achterlaat en er niet in slaagt om zich te verbergen voor de psychopaat in de berghut.

Overlevenden

Lennard: Zoals ik aan het begin van dit artikel al aangaf, heb ik mij ingezet om iedereen in leven te houden. Na de dood van Jessica ging het echter snel, maar zo hier en daar werd ik alsnog verrast en richting het einde kwam enkel Matt als dode hier nog bij. Uiteindelijk waren er nog zes personages in leven, wat een aardige prestatie is. Tot ik een cruciale fout maakte en iedereen naar het hiernamaals blies. Tegen het einde staan alle overlevenden in de woonkamer van het vakantiehuis, waar iedereen doodstil moet blijven staan omdat een Wendigo aan de kroonluchter hangt. Door het verdere verloop van de situatie komt er gas in de kamer vrij, waarbij Mike een lampbolletje kapot knijpt.

De Wendigo kan niet tegen vuur, want dat sloopt hun pantser en dus is de schakelaar overhalen voldoende. Mike werd echter aangevallen door een Wendigo, waarna ik twee keuzes had. Of Mike helpen, of de schakelaar overhalen. Mike stond dicht bij de uitgang en anderen leken mij startklaar voor de sprint te zijn, dus ik koos ervoor om de schakelaar over te halen. Een inschattingsfout, want op Chris – die al buiten stond – en Samantha (waarmee ik op dat moment speelde) na, werd iedereen geroosterd. Oef, van de acht mensen slechts twee over… niet helemaal mijn gewenste resultaat.

Matthias: Zoals reeds eerder aangegeven, haalde enkel Jessica bij mij de aftiteling. Dat was niet geheel mijn bedoeling, maar het past wel bij het genre, waarin een ‘final girl’ eigenlijk een ongeschreven wet vervult. Mijn tweede playthrough – waarin wél iedereen levend en wel het einde haalde – toonde echter hoe verregaand bepaalde veranderingen zijn. De gesprekken met de dokter veranderen hier en daar de obstakels die je op je weg vindt (moordlustige clown of half vergane vogelverschrikker?) en de titels van de afleveringen veranderen op basis van jouw keuzes. Als je de twists op voorhand reeds weet, merk je ook pas hoe goed het verhaal in elkaar zit en hoe slim Supermassive Games geweest is in het vrijgeven van hints. Ik had eerlijk gezegd al vrij snel door dat Josh achter een deel van de schokeffecten zat, maar de Wendigo’s kwamen voor mij echt uit het niets.

Afsluitend

Lennard: Until Dawn is voor mij een game die het keuzegedreven verhaal van Heavy Rain en Beyond: Two Souls op vele fronten doet overtreffen. Het butterfly effect is goed verweven en de keuzes maken ook echt een verschil. Het in leven houden van je personages brengt veel keuzes met zich mee en dit is erg gebonden aan quick time events, dus ookal kies je voor de best mogelijke uitkomst, toch kan een klein foutje je de das om doen. Dat maakt het voor mij een absoluut geslaagd product dat ook echt speelt volgens de waarden waarop het is gebouwd.

Matthias: Ik kan hier grotendeels herhalen wat ik in mijn recensie reeds neergepend heb: na de (voor mij) enorme teleurstelling die Heavy Rain heette, wist Until Dawn me eindelijk het gevoel te geven dat mijn input echt gevolgen had. Mis je één kleine QTE? Jammer dan, je zal het de rest van de rit met een personage minder moeten doen. Wist je niet dat op een eekhoorn schieten nare gevolgen zou hebben? Wel, het zal je leren om de natuur niet naar waarde te schatten. Ik kan niet wachten om de game een derde keer te spelen en dat zegt wel wat, denk ik. Game of the Year? Het is misschien nog vroeg, maar what the hell… het zou best wel eens kunnen.

Als je de game gespeeld hebt, dan zal jouw ervaring ongetwijfeld weer anders zijn. Voel je vooral vrij om jouw ervaring hieronder te delen.

Boxshot Until Dawn

Until Dawn

Releasedatum:
26-08-2015
Genre:
(Survival) Horror
Uitgever:
Sony Computer Entertainment
Ontwikkelaar:
Video toont oorspronkelijke first-person gameplay van Until Dawn
Gepubliceerd op 20 dec, 2016 om 14:22
Until Dawn krijgt geen PS4 Pro ondersteuning
Gepubliceerd op 9 nov, 2016 om 14:14
Until Dawn krijgt een gigantische update van maar liefst 10.4GB!
Gepubliceerd op 15 okt, 2015 om 12:23
Ontwikkelaar Until Dawn sluit DLC niet uit en ziet VR nog niet zitten
Gepubliceerd op 14 okt, 2015 om 08:54
  1.    1777 XP
    Wesley_PS's avatar

    Ben nu bij chapter 7, wat een game zeg

  2.    103 XP
    xleukx's avatar

    Heb zelf de game niet maar kijk de walktrough van yarasky.

  3.    278 XP
    DarkDevil's avatar

    Ik had Jessica, Sam en Emily als overlevende.

  4.    2587 XP
    jimke1's avatar

    heb de game al lang platinium gespeeld 🙂
    had niet verwacht dat die game zoooo goed was

  5.    951 XP
    Stukje-Appel's avatar

    Heb de hele gameplay van Pewdiepie gezien, en mán wat een game… ik had hem zwaar onderschat!
    En matthias, hoe kun je Heavy Rain een teleurstelling vinden?! Ik vond het namelijk echt een diamant van een game.

  6. crew Redacteur -    218 XP
    Wallsight's avatar

    @Stukje-Appel: Ik zeg niet dat ik Heavy Rain een slechte game vond, maar ik was wel zwaar teleurgesteld omdat de game de beloftes niet inloste en mijn keuzes als puntje bij paaltje kwam eigenlijk weinig uitmaakten. Je analogie met een diamant gaat wel op trouwens, zolang het gaat om een ruwe diamant. David Cage had een prima idee, maar de uitwerking sloeg tegen omdat hij zo graag zijn verhaal wilde vertellen dat hij het niet over zijn hart kon krijgen om de speler de volle controle te geven. Twee van de vier personages konden bijvoorbeeld absoluut niet doodgaan (trust me, I’ve tried), terwijl de andere twee tal van herkansingen kregen. Until Dawn daarentegen legt het lot van zijn personages wel degelijk in jouw handen, zoals ik in de review al stelde: ‘verhaal be damned’. Die game komt wél zijn beloftes na, terwijl Heavy Rain in hindsight vooral een kijk- en geen doe-ervaring was.

    Het hielp ook niet dat de identiteit van de origami killer al vrij snel overduidelijk was – in mijn ogen, alleszins. De scène in de klokkenwinkel was zo vreselijk onsubtiel dat ik de rest van de game gewoon aan het wachten was op de ‘grote onthulling’. Until Dawn speelt zijn kaarten veel voorzichtiger en gemoedelijker, én voelt bovendien amper het verlangen om alles tot in de details uit te leggen. Hoe strak geregisseerd Until Dawn ook is, in wezen heb je veel meer vrijheid binnen de grenzen van het verhaal dan je in Heavy Rain ooit had. Jij beslist hoever en hoe diep je gaat, niet de ontwikkelaar.

    Dit alles maakt dat, hoewel beide games zeker het spelen waard zijn, Heavy Rain na één playthrough een stuk minder te bieden heeft dan Until Dawn. Dat is mijn mening alleszins; to each his or her own 😉

  7.    3948 XP
    tyger1's avatar

    Oh ik heb het 2 avonden na elkaar dit spel 2 maal uitgespeeld , ik vindt goed .

  8.    5406 XP
    7th-son's avatar

    Ik heb de game dusver 1 keer uitgespeeld, en iedereen had het overleeft!
    Volgende playthrough zal dat alleen niet gaan gebeuren hehehe
    Als ik kan stoppen met metal gear tenminste

  9.    637 XP
    TreyarchRockzz's avatar

    Ik heb hem vorige week uitgespeeld enheb 3 overlevenden overgehouden.
    Maar ik heb hem niet voor de 2de keer gespeeld geen zin meer in.
    Nu ben ik bezig met madmax zo wat heeft dat spel veel zij misies en afleidingen tijdens de gameplay.
    Maar ik wil na madmax platium halen met until dawn speel het spel uit met alle overlevenden en speel het spel uit ieder overlevende moet dood zijn.

  10.    846 XP
    Dju-Dju's avatar

    @xleukx:

    Je gaat toch geen horror game bekijken met een geschreeuw erdoor heen

  11.    103 XP
    xleukx's avatar

    @Dju-Dju: Dan ben ik tenminste niet de enige die schreeuwt xD

  12. Anoniem -   
    24.132.152..xxx's avatar

    Uitgespeeld maar niet de behoefte om hem nog een keer te spelen replay waarde dus niet erg hoog omdat je de clue nou eenmaal al weet.

  13. Anoniem -   
    84.241.200.xxx's avatar

    @jimke1: stoer joh gamen met een trophy walktrough erbij , zodat iedereen kan zien hoe kansloos je bent

  14.    3948 XP
    tyger1's avatar

    @84.241.200.xxx: tja iedereen kiest hoe hij het speelt , maar ik heb nog nooit een walktrough gebruikt .
    Dit vindt ik niet gamen ,ik probeer al 20 jaar mijn games zo uit te spelen .
    Het is cheaten punt uit , zo zou ik ook door Bloodborne geraken maar wat is de uitdaging dan nog ?
    Btw iedereen doet wat hij wil en eens reactie van gast die serieus is log je in man .

  15.    2587 XP
    jimke1's avatar

    84.241.200.xx wie ben jij om zo iets hier te komen schrijven nurd .
    de vraag ken jij mij. zo niet weet je niet dat ik al ooit een walktrough heb gebruikt .
    uit u reactie te zien ben jij een grote lozer die geen game kan uitspelen op 100 procent janker hahah

  16.    262 XP
    Ryko's avatar

    Blijf toch erg benieuwd naar deze game, maar ben bang dat deze een beetje te pittig is voor me. Ikzelf heb Silent Hill 2 met veel plezier gespeeld en de RE games. Hoe eng is deze game nou eigenlijk?

  17. Anoniem -   
    84.241.200.xxx's avatar

    @jimke1: Lik me ballen nurdje

  18. Anoniem -   
    84.30.90..xxx's avatar

    Zulke games vind ik leuk om de walkthrouhg te kijken.( tetra ninja)
    maar zal nooit hier een euro aan uitgeven , veel te weinig gameplay voor mij.

  19. Anoniem -   
    178.85.60..xxx's avatar

    Alleen Matt en Josh dood bij mij

  20.    951 XP
    Stukje-Appel's avatar

    @Wallsight: Ik geef je gelijk over het feit dat Heavy Rain meer een kijk- dan doe-ervaring is. De gameplay is daarbij ook meer lineair dan Until Dawn. Maar de ontwikkelaar van Heavy Rain wist wel een game te maken met een interessant en meeslepend verhaal. Ja, Until Dawn is ten opzichte van gameplay, QTE’s en het verhaal een goede game, maar daarvoor ontkracht ik mijn menig dat ik Heavy Rain goed vind niet. De game-industrie evolueert constant qua games, graphics e.d. en dat zie je ook als je Heavy Rain en Until Dawn naast elkaar zet. Een ander willekeurig voorbeeld is GTA I en GTA V, dat spreekt voor zich.

    Desalniettemin heeft iedereen een eigen mening en vind ik zowel Heavy Rain, Until Dawn (daarnaast ook Beyond: Two Souls) stuk voor stuk topgames die je niet snel tegen komt in de gamewereld 🙂

  21.    951 XP
    Stukje-Appel's avatar

    @Ryko: Een game als deze is naar mijn mening niet heel eng, maar wel zeer intens (ik neem als voorbeeld het stuk waar je als Chris terug moet rennen naar het huis terwijl de Wendige achter je aan zit). Naast dat ligt het er aan of je goed tegen de films en games van het horrorgenre kunt. Zo ja, dan is deze game niet zo eng maar wel erg gaaf en intens 😉

  22.    951 XP
    Stukje-Appel's avatar

    @Stukje-Appel: Wendigo*

  23.    3948 XP
    tyger1's avatar

    @84.241.200.xxx: Die reactie is weeral een typische gast reactie , ik trek mijn woorden terug die ik poste over jou .
    Als @jimke1: geen walktroug gebruikt hebt en jij verwijt het hem dan pas ben jij het die de boel hier komt naaien en ben je geen aanwinst voor deze site .
    Jimke1 ik geloof je . No war