In de horrorhoek #6: Virtuele scholen waar je liever niet naartoe gaat


In de horrorhoek #6: Virtuele scholen waar je liever niet naartoe gaat – Deze column heeft wat langer op zich laten wachten dan gebruikelijk. Daar is een duidelijke reden voor: net als zowat iedereen in onze redactie, verdien ook ik mijn dagelijkse brood niet met het verslag uitbrengen over videogames. Hoe leuk het ook zou zijn om geld in het laatje te krijgen in ruil voor het schrijven van reviews, dat is en blijft voor de meesten in deze branche niet meer dan een rooskleurige droom. In realiteit heb ik de voorbije weken al mijn aandacht moeten wijden aan de examens. Ik ben dan wel geen student meer, als leerkracht ben ik elk jaar genoodzaakt om de maand juni door te brengen met mijn hoofd tussen de stapels verbeterwerk. Nu de drukte ietwat achter mij ligt, krijg je echter twee horrorcolumns op korte termijn. Laat ons dicht bij huis beginnen en samen eens kijken welke virtuele scholen er de voorbije jaren zoal in geslaagd zijn om mij de stuipen op het lijf te jagen. Hoor! De bel rinkelt!

Iedereen die ooit ’s nachts voet gezet heeft op een schoolterrein, kan beamen dat die omgeving spontaan voor kippenvel zorgt. Het heeft iets inherent griezeligs, een verlaten, in sinister maanlicht gegoten speelplaats omsingeld door eindeloze rijen lege klaslokalen. Je hoeft geen universiteitsprofessor te zijn om te weten waarom. Een omgeving die overdag zo levendig is dat je nergens nog een stil hoekje terugvindt, wordt automatisch naargeestig wanneer het lawaai teruggeschroefd wordt. De stilte na de storm, zeg maar. Om dezelfde reden is een verlaten pretpark geen geliefkoosde plek om de nacht door te brengen. En de rilling die over onze ruggengraat liep toen we in Call of Duty: Modern Warfare door het verlaten Tsjernobyl trokken, valt op dezelfde manier te verklaren. Die subtiele, amper hoorbare zucht van tevreden joelende kinderen in de wind… Huiveringwekkend. Maar ik wijk af, excuseer.

Videogames zijn zich maar al te bewust van de hoge creep factor die een lege school uitstraalt. Scholen mag je dan ook gerust naast ziekenhuizen en kerken plaatsen als locaties waar de gemiddelde gamer liever niét naartoe gaat. De originele Silent Hill, die ondertussen alweer achttien jaar oud is, doet zelfs vrolijk deze drie locaties aan op enkele uren tijd. De Midwich Elementary School, in al zijn gepixeleerde glorie, doet perfect wat het moet doen. Harry Masons zoektocht naar zijn spoorloos verdwenen dochtertje stuwt hem voorwaarts door de halfduistere gangen, waar de schoolbel op spookachtige wijze het einde van de wereld lijkt in te luiden. Leegstaande, met bloed overgoten lockers kletteren erop los in een poging je een hartaanval te bezorgen. Het ergst van al? De gezichtsloze kinderen, die te pas en te onpas maniakaal giechelend uit de inktzwarte schaduwen op je af komen gewaggeld. Vreselijk.

Een persoonlijke favoriet dan: Leafmore High, uit het inmiddels grotendeels vergeten Obscure en diens illustere opvolger, Obscure: The Aftermath. Je kruipt in de huid van een handvol leerlingen, die elk een archetype uit het slashergenre belichamen: de nerd, de drugsverslaafde, de sportman… De hoofdpersonages in Obscure zullen je vast wel bekend voorkomen en dat is meteen ook de bedoeling. De vrienden raken op een avond ingesloten in de school en komen erachter dat hun leerkrachten er wel héél foute vrijetijdsbestedingen op nahouden. Het laboratorium vol verdwenen studenten onder de speelplaats is een eerste duidelijke hint. De manier waarop misvormde planten gradueel de hele school beginnen te overwoekeren, is een tweede. Wat Obscure echter zo goed maakt, is de manier waarop het erin slaagt om een voor ons alledaagse omgeving bijzonder onheilspellend te maken. Ondergewaardeerd!

Tijd voor F.E.A.R. Of beter, F.E.A.R. 2: Project Origin, het op elk vlak inferieure vervolg op Monoliths sublieme horrorshooter, dat slechts één keer echt wist te beklijven. De rest van de game mocht dan wel teleurstellen als het op louter griezelige sequenties aankomt, Michael Beckets tocht door de half vernielde gangen van Wade Elementary School, inclusief onverwacht openvliegende lockers en een uiterst dodelijke muziekleerkracht die de overal in het rond liggende lijken weer tot leven wekt, staat terecht in menig gamer’s geheugen gegrift. Ontwikkelaar Monolith had dat trucje nochtans al eens eerder uitgevoerd. Condemned: Criminal Origins schotelde gamers in 2005 namelijk al St. Joseph’s Secondary School voor. Hier zorgden een moddervette kokkin met een gigantisch kapmes en een onaangename verrassing in – jawel – een locker voor memorabele momenten en slapeloze nachten.

Horrorscholen zijn een fenomeen van alle tijden. Recent nog kwam Outlast 2 behoorlijk vindingrijk uit de hoek, met enkele droomlevels die zich afspeelden in de aardedonkere St. Sybil School. Het overheersende gevoel wanneer je met je nachtvisiecamera door het doolhof aan identiek aandoende klaslokalen dwaalt, is er één van groeiende paniek en een ontembare angst voor wat zich om de volgende hoek bevindt. Zelden slaagde een game er zo goed in om mij het gevoel te geven dat ik “niet alleen” was. Gewoon om je as draaien werd na verloop van tijd zowaar een psychologische marteling. In de toekomst gaat het er niet echt beter aan toe. Toch niet als we Dead Space 2 mogen geloven. Op de Sprawl, een ruimtestation nabij Saturnus, vinden we de Titan Elementary School terug, waar exploderende baby’s en een meedogenloze horde aan moordlustige necromorph-kinderen de plak zwaaien. Gezellig, it ain’t.

Het zijn maar enkele voorbeelden uit een ongetwijfeld veel langere lijst met virtuele scholen waar je je kinderen liever niet naartoe stuurt. Ontwikkelaars van horrorgames vinden het blijkbaar leuk om met ons jeugdsentiment te spelen en misbruiken onze herinneringen aan ons schoolverleden – goed of slecht – maar al te graag om ons de stuipen op het lijf te jagen. Dat het hen alvast gelukt is om mij de kriebels te bezorgen, blijkt uit de bovenstaande lijst. Deze lijst is echter, zoals reeds aangegeven, beperkt en wacht hongerig op verdere aanvulling. Sta me dan ook toe om deze column op voorspelbare wijze te eindigen door jullie te vragen welke virtuele scholen op jullie een onuitwisbare indruk hebben nagelaten. Welke horrortitels met schoollevels heb ik over het hoofd gezien? Laat het me hieronder gerust even weten. Ik hoor mijn denkbeeldige schoolbel weer rinkelen… Tijd om er vandoor te gaan. Tot ziens!

9 reacties

  1. Anoniem -   
    92.109.244..xxx's avatar

    Hedendaagse scholen wil ik liever ook niet naar toe

  2. Anoniem -   
    82.73.214..xxx's avatar

    @92.109.244..xxx:

    Poeh dat is alweer lang geleden. 🙂

  3.    1285 XP
    Shavir's avatar

    FEAR 2 inderdaad, dat was netjes gedaan. Tof item!

  4.    1792 XP
    Nasislike's avatar

    Hahah! Demo van Fear 2 altijd geweldig gevonden als klein (?) kind (14?)! Geen wonder dat ze alleen het school stukje in de demo hadden, want de rest van dat spel was aardig lame toen ik hem later helemaal ging spelen…

  5.    1285 XP
    Shavir's avatar

    @Nasislike: Ja, mensen begonnen het concept van doodsangst voor een klein meisje in een ziekenhuisgang wat voorspelbaar te vinden. Toen ze in Fear 2 moest bevallen was het alleen nog maar eng voor mensen die echt bang hebben van The Grudge en de The Gothica-film. Het was zo voorspelbaar gewoon: Een pijnlijk luid geluid, de lichten vallen uit en daar staat het kleine meisje Alma, “Hoeeeeeeeeeeeee! Straks breekt ze mijn benen! Schieten! Mitrailleur-vuur en land-mijnen voor een hijgheks die aan het. bevallen is!”
    Mooite titel ook, dat F3AR. Zo modern en cool had ik het nog nooit gezien!
    Ik ging indertijd naar Game Mania en vroeg de verkoper Efdriear had maar dat spel was volgens Game Mania zo populair dat het uitverkocht was. En toen mijn persoonlijke demonen (kleine meisjes in lange gangen) eenmaal overwonnen waren ben ik de titel Efdriear een beetje uit het oog verloren. Ik had mijn persoonlijke angst voor kleine meisjes in lange gangen en liften al overwonnen met FEAR 2. Een Alma die moet bevallen waarvan de weeen schokgolven veroorzaken is totaal niet spannend, maar eerder degoutant. Je zou dat daar niet willen rieken.

  6. Anoniem -   
    82.74.254..xxx's avatar

    @Shavir: Het zal wel aan de tijd van posten te maken hebben.

    Ik ben een groot fan van (goede) horror games en films. Jammer dat de goede films en games schaars zijn.

  7.    1285 XP
    Shavir's avatar

    @82.74.254..xxx: Ik heb Outlast nog liggen. Op een gegeven moment moet je in een kelder drie schakelaars omzetten. Daar ben ik gestopt. Ik haat dat trial & error.

  8. Anoniem -   
    82.74.254..xxx's avatar

    @Shavir: Veel mensen hebben moeite met dat gedeelte.. had ik ook.

  9.    1285 XP
    Shavir's avatar

    @82.74.254..xxx: Het is enorm demotiverend omdat het zo tijdrovend is. Je moet drie keer binnen 1 checkpoint schuilen en wachten totdat die mutant weg gaat. Tenenkrommend. Beter had geweest dat de game na elke hendel die je overhaalt even quicksaved.