DLC Special: RAGE 2: TerrorMania – Helaas is het zover, de laatste uitbreiding voor RAGE 2 is uitgekomen, TerrorMania. Dit is de laatste keer – vooralsnog – dat we met RAGE 2 aan de slag kunnen alvorens we de game in de kast leggen. Toch hopen we op meer content, want de game blijft leuk om te spelen. Goed, hoe je het wend of keert, RAGE 2 heeft tot nu toe een hoop content gekregen en dat is alleen maar meer reden geweest om van de geweldige gameplay te kunnen genieten. Nu word je als speler voor een extra uitdaging geplaatst, want deze uitbreiding is gelijk de moeilijkste die voor de game is uitgebracht. De vorige uitbreiding – Rise of the Ghosts – was naar onze mening een sfeervolle en vermakelijke toevoeging en we gaan nu bekijken of TerrorMania daarbij in de buurt komt.

Op en top sfeer

Net zoals de vorige uitbreiding, wordt deze automatisch geïntroduceerd zodra je buiten een nederzetting rondwandelt. Je krijgt dit keer een merkwaardige transmissie van Mangoo. Zijn vreemd klinkende stem lijkt haast van iemand te zijn die ontsnapt is uit Walibi Halloween Fright Nights. De toon wordt dus gelijk gezet en jij trekt er als de laatste Ranger natuurlijk weer op uit, want Mangoo the Unborn is in RAGE 2 geen onbekende. Het is een ronddwalende ‘Wasteland Wizard’ die jou als speler cheats kan verkopen voor de game. Enfin, je wilt weten wat er precies aan de hand is. Zo moet je op zoek gaan naar een verlaten huis dat prima als spookhuis zou kunnen functioneren en eenmaal aangekomen vind je Mangoo helemaal in paniek, radeloos en niet wetende wat hij moet doen.

In zijn huis heeft hij allemaal bandieten ronddansen op zijn magische grammofoonplaat en als de plaat de verkeerde kant op gaat draaien om de muziek af te spelen, dan zal er iets heel ernstigs gebeuren. Aldus Mangoo, die begrijpelijk erg bang is voor wat komen gaat. En je kan al raden wat er gebeurt, precies op het moment dat je dit ter oren komt, speelt een bandiet de plaat de andere kant op en daarmee begint het drama. De plaat creëert namelijk een opening naar een andere dimensie, waarin alles opgezogen wordt. Jij hebt ook het geluk te pakken, want als laatste Ranger van de Wasteland word je ook naar de andere dimensie gestuurd en daar is het nog wat minder leuk gesteld met alles.

Sfeer is wederom geweldig

Daar sta je dan. Kijkende om je heen. Waar ben je nu terechtgekomen? Gelukkig heeft Mangoo nog steeds een telefoonlijn met je en hij vertelt dat je in de Deadlands terecht bent gekomen. Terugkeren is echter moeilijk, want de grammofoonplaat ligt aan diggelen en het is aan jou om alle stukken weer bij elkaar te zoeken. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want dit keer bieden de psycho’s de maximale weerstand. Elk stuk van de plaat kan je in een toren vinden en die zit vol met vijanden. Deze vijanden hebben in de Deadlands een twist gekregen, want alle psychopathische bandieten die je kent van jouw ‘normale’ wereld, zijn nu allemaal skeletten geworden en dat is fantastisch om te zien.

De Deadlands is slechts een klein afgebakend gebied van de Wasteland en qua sfeer wordt het fenomenaal gepresenteerd. Het kleurenpalet, de duistere Halloween sfeer, de lichteffecten van vuurtjes die de omgevingen accentueren, het is echt het meest sfeervolle stukje content van RAGE 2. Ook de skeletten zijn soms lachwekkend vormgegeven en passen precies bij de belachelijke ondertoon van de game. Om het nog een beetje extra over-the-top te maken, krijg je ook nog eens een zwaard in je handen gedrukt die door het leven gaat als de ‘Sword of Transitus’. Het blauwe lichtgevende zwaard is meteen ook je nieuwe wapen die je krijgt met deze uitbreiding en die is net zo goed als de skeletten waar je tegen vecht, wat het tot een verdomd handig stukje gereedschap maakt.

Pittige stukje content

Zoals we al eerder hebben laten vallen, moet je de stukjes grammofoonplaat zien te verzamelen bij de paar torens in de Deadlands. Via deze torens word je naar een level gestuurd waar je een paar golven van vijanden moet zien te bestrijden. Na elke golf krijg je een grote lelijkerd en als je er vier van hebt verslagen, dan zul je een stuk van de magische plaat als beloning krijgen. Elke keer als je aan zo’n toren begint, zal de game zeggen dat dit de moeilijkste missie in de game is, het is zodoende aan te raden om pas aan deze content te beginnen als je de meeste upgrades in de game voor jezelf en je wapens verzameld hebt. Laat je dus niet op de verkeerde beenderen zetten door de gek uitziende skeletten die je overal treft.

blank

De torens uitspelen is noodzakelijk om de uitbreiding te voltooien, maar het kent tegelijkertijd ook een extra motivatiefactor, want elk stuk van de grammofoonplaat zal je zwaard weer sterker maken. Zo krijgt je Sword of Transitus steeds meer foefjes, waardoor het spelen met het zwaard steeds leuker wordt. Omdat het wapen bovendien erg effectief is tegen de griezelbotten, zal je het wapen continu gebruiken in de game, omdat het veel voldoening geeft. Daar tegenover staat wel dat je qua speeltijd niet te veel moet verwachten voor content van €5,-, want na anderhalf uur hadden wij het einde al bereikt. We kunnen ons wel voorstellen dat sommige spelers er wat langer over doen, gezien de uitdaging. Feit blijft dat de uitbreiding kort is, maar het was wel een indrukwekkend anderhalf uur, want naast het plezier bieden de torens genoeg afwisseling in leveldesign.

Geweldige afsluiter

TerrorMania is een ontzettend toffe laatste uitbreiding voor RAGE 2, want ook hier hebben we enorm van kunnen genieten. De sfeer is uitmuntend, de moeilijkheidsgraad zet je op het puntje van je stoel en de Sword of Transitus is een uitstekende toevoeging aan het wapenarsenaal. Het is echter wel jammer dat de content wederom zo beperkt is, want voor €5,- ben je er met pakweg anderhalf tot twee uur wel doorheen en dat is eigenlijk te kort. Dat is een ‘probleem’ dat kenmerkend is voor RAGE 2, want je wilt alsmaar meer en meer. Desalniettemin kunnen we iedereen aanbevelen TerrorMania eens uit te proberen. Het is jammer dat Halloween al voorbij is, want deze uitbreiding was perfect voor de sfeer van die feestdag geweest, maar zelfs ietsje later is het alsnog de moeite waard.