Special: Een selectie uit de innoverende randapparaten van Sony – Sony doet zoveel meer dan alleen maar consoles en games uitbrengen. Als je dacht dat Nintendo de enige was met innoverende randapparatuur, dan heb je het goed mis. Sony heeft namelijk genoeg op zijn naam staan wat invloed heeft gehad op de industrie. Door het overweldigende succes van de consoles en games zou je bijna vergeten dat Sony zeer interessante producten op de markt heeft gebracht. We zullen met een selectie van de meest opvallende producten een beeld schetsen van hoe innovatief het bedrijf door de jaren heen is geweest, wat natuurlijk interessant kan zijn voor de toekomst.

De ‘Sony Flightstick’ was een veelbelovend begin

In het begin van de PlayStation dagen had je nog geen analoge sticks op de controller. Dit kwam pas een stuk later met de Dual Analog controller, gevolgd door de DualShock, waarin ook een vibratiefunctie zat gebouwd. Maar voordat de iconische DualShock op de markt kwam had je nog iets anders wat een stuk minder bekend is: de Analog Joystick. Dit was het voorproefje op de Dual Analog controller. Door zijn opvallende uiterlijk werd het product al gauw omgedoopt tot de Sony Flightstick, want hierbij had je twee pookjes die erg op een vliegtuigpook leken. De naam Sony Flightstick is dus niet zo gek verzonnen.

Ander randapparatuur was de lightgun. Games als Point Blank 1 & 2 konden gespeeld worden met een pistool, waarmee je kon schieten op je tv. Doordat de moderne tv’s van nu een te hoge refresh rate hebben kunnen dit soort lightguns helaas niet meer gebruikt worden. Dat was vroeger met die bakbeesten van tv’s wel mogelijk, waarmee je deels de ervaring uit de arcadehal kon nabootsen in je woonkamer. Tegenwoordig kan je letterlijk alles in huis halen, maar in die tijd was het bijzonder als je het arcadehal gevoel op een thuisconsole kon beleven. Een uitzondering was echter de arcade stick, om daarmee je fighting games op traditionele wijze thuis te spelen.

De PlayStation 2 had echt veel te bieden

De PlayStation 2 had al een hoop meer te beiden qua gimmicks. Omdat de PlayStation 2 veel verkocht werd als DVD-speler, kon je er een afstandsbediening voor kopen, de ‘DVD Remote Control’, zodat je niet de controller hoefde te gebruiken. Erg fijn voor mensen die minder handig zijn met een controller, maar wel gewoon in de woonkamer een DVD-speler wilden gebruiken. Later kwam natuurlijk de EyeToy uit, een camera waar je voor kon staan die jou filmde en op de tv vertoonde, inclusief allerlei filters. Binnen deze filters kon je interactie hebben met verschillende games wat vooral in een party opzet ontzettend leuk was. Je kan het zien als een lichte en innovatieve vorm van Augmented Reality. Erg revolutionair, want ware het niet dat natuurlijk Kinect de kop opstak bij de Xbox 360 als antwoord op Sony, alsook Nintendo, die met de Wii erg inzette op motion controls.

Enfin, er waren ook games die verschillende accessoires bijgeleverd kregen. Zo was SOCOM een tactische third-person shooter die gebruikmaakte van voice-recognition technieken. Als jij bepaalde orders gaf via de bijgeleverde headset, ging de AI ook daadwerkelijk handelen. Een techniek die destijds nauwelijks gebruikt werd, maar tegenwoordig is het niet meer weg te denken. Let wel, in SOCOM werkte het natuurlijk enkel met orders die in de game verwerkt zaten. Via een menu kon je ook orders geven, maar de optie om het via spraak te doen was uiteraard erg indrukwekkend.

blank

Er waren nog veel meer accessoires die je kon gebruiken op de PlayStation 2. Games als SingStar hadden microfoons nodig, zodat je de juiste noten kon zingen in de game en Buzz!, een quiz-spel, leverde er vier grote afstandsbedieningen bij, zodat je bij de vragen op de juiste kleuren kon drukken. Naast deze opvallende accessoires had je ook weer de arcade sticks en ook verschillende stuurtjes om voor het racen te gebruiken. Het is duidelijk dat verschillende accessoires hun plek verdiend hebben in de woonkamer en soms bijna essentieel zijn om het onderste uit de kan te halen in games. Dus iets anders dan je traditionele controller is eigenlijk een normaal iets geworden in de loop der jaren.

Iets anders wat genormaliseerd is geworden, is online gamen. In 2001 werd in Japan de Network Adapter uitgebracht met ook nog een aansluiting voor een harde schijf. Hoewel de harde schijf enkel in Japan en Amerika uitgebracht werd, kregen de Europeanen in 2003 de Network Adapter. Dit gaf de mogelijkheid om online te gaan met bepaalde games. SOCOM is hier een mooi voorbeeld van, omdat je met de bijgeleverde headset ook gelijk kon communiceren met je maten. Voor de pret kon beginnen moest je via een Network Disk het een en ander instellen. Je kwam dan in een hub terecht wat de Central Station heette, en hierin configureerde je de benodigde online instellingen. Dit was de voorganger op het, wat we nu kennen, PlayStation Network dat gelanceerd werd met de PlayStation 3.

blank

Een modern apparaat

De PlayStation 3 zette veel voort van de vorige generatie, maar dan meer op een ontwikkelde manier, denk aan draadloze buzzers, draadloze microfoons en meer. Maar even terug: op de PlayStation 2 was het ook nog mogelijk om een muis en toetsenbord te gebruiken en dit kon eveneens op de PlayStation 3. Unreal Tournament 3 was bijvoorbeeld een game die dat ondersteunde. Wat een stuk unieker was, was de game The Eye of Judgment. Een kaartspel dat gecombineerd werd met Augmented Reality, waarbij je de nieuwe generatie EyeToy nodig had, ook wel PlayStation Camera genoemd. In deze game had je een groot speelveld waarop je met verschillende kaarten diverse monsters tegen elkaar kon laten vechten. Het was een strategisch kaartspel op je tafel als het ware, maar de monsters kwamen op je tv echt tot leven.

blank

Wat betreft films, bij de PlayStation 3 had je geen DVD Remote Control, maar een Blu-ray Remote Control. Maar Sony beperkte zich niet tot dat alleen, want ook kwamen ze met functionaliteiten om televisie te kijken. Zo was PlayTV een stunt tussendoor. Een apparaat waar je een tv-signaal langs kon laten lopen of waarmee je zelfs tv-opnames kon maken. Echt succesvol was het niet, want binnen enkele maanden was het alweer nergens te verkrijgen.

Tot slot heeft Sony als antwoord op de motion controls van Nintendo bij de Wii nog geantwoord met een aanvulling op de EyeToy. Zoals eerder al aangehaald werd de nieuwe camera de PlayStation Camera genoemd en tezamen met de Move controllers kon je motion games spelen. Die Move Controllers zijn natuurlijk belangrijke accessoires gebleken voor Sony. Destijds had je wat games die er gebruik van maakten, maar het kwam niet verder dan het ordinaire gimmick stempel, maar nu zijn die controllers relevanter dan ooit. Daar komen we zo op terug, want we moeten nog twee andere belangrijke apparaten van Sony bespreken.

blank

De PSP en de PS Vita, ‘never forget’

Ja, Sony heeft zich natuurlijk ook gewaagd op de handheld markt, en relatief gezien toch wel met succes. De PSP, de allereerste Sony handheld, was een enorm succes. Ondanks dat het niet de verkoopcijfers heeft weten te behalen van de gemiddelde Game Boy, ging de handheld als zoete broodjes over de toonbank. Met fantastische games die de kwaliteit van ongeveer een PlaySation 2 of soms zelfs iets beter wisten te behalen, was het voor de techfanaten een ontzettend mooi apparaat om op te spelen. Verschillende versies werden na verloop van tijd uitgebracht, waarbij de analoge stick bijvoorbeeld soepeler bewoog en het scherm mooier was. Een opvallende editie was een digital only variant, de PSPgo. Klein met een bijzonder uiterlijk, maar die heeft het helaas nooit echt goed gedaan. De digitale markt was toen nog niet groot en aantrekkelijk genoeg. Moet je nu eens zien!

De PS Vita is de directe opvolger van de PSP en ook dit was een technisch wonder. Misschien is het wel het meest indrukwekkende wat we in jaren op technisch vlak hebben mogen zien. Een OLED-scherm in je handheld, ontzettend veel functies, een touchscreen die zeer responsief was en je kon on-the-go Skypen (als je de 4g versie had). Het is daarom juist zo jammer dat de ondersteuning van uitgerekend Sony zelf zo miserabel was. Hoewel de handheld in Japan als een bezetene ging, was het in het Westen een beetje treurig gesteld met de hoeveelheid content. Jammer en zonde, het had zoveel meer kunnen zijn, want de games die we ervoor kregen waren erg goed. Als we terugkijken en de huidige markt erbij nemen met de populariteit van de Nintendo Switch meegenomen en het zojuist ingevoerde xCloud, zou Sony nog best wel iets kunnen neerzetten met een PlayStation Portable 2. PS4 games on-the-go?

blank

High-end accessoires op de PlayStation 4

Terwijl de handhelds inmiddels gestorven zijn, zijn de Move controllers nog altijd te gebruiken in diverse games. Dit omdat Sony het nieuw leven heeft ingeblazen met virtual reality. PlayStation VR is succesvol genoeg om te spreken van iets dat zal blijven en het hergebruiken van de PlayStation Move controllers komt perfect uit. Interessant is ook dat verouderd materiaal nog steeds zo nuttig is en effectief werkt, het is immers forward compatible. Over virtual reality gesproken, hoewel deze technologie deze generatie nog in de kinderschoenen stond, kunnen we er alleen maar meer van verwachten als we de nieuwe generatie binnenstappen. De PlayStation 5 zal er immers de nodige kracht aan kunnen uitlenen en met een nieuwe verbeterde headset kan het echt serieus gaan worden.

VR is immers een ding geworden binnen gaming. Voor virtual reality op pc heb je meerdere opties, maar die zijn allemaal best wel prijzig. Sony stapte de markt binnen op een goed prijspunt en daardoor is PlayStation VR naar verhouding de meest succesvolle. Maar alles valt of staat bij de content en er zijn nu niet heel veel games die echt de moeite waard zijn. Een titel als Half-Life: Alyx laat echter zien wat de volle potentie kan zijn in het vr-wereldje en dat belooft alleen maar veel goeds.

blank

Dat is echter niet de enige innovatie die we deze generatie gezien hebben. Sony heeft het concept van partygames naar een meer modern niveau getild met de introductie van PlayLink. In plaats van met gamespecifieke accessoires te werken, zoals Buzzers, kan je de partygames nu met je mobiele telefoon spelen. In SingStar werkt je mobiel als microfoon evenals dat je het gebruikt voor het invullen van antwoorden in quizgames, en ga zo maar door. Dat de contentstroom binnen PlayLink wat opgedroogd is, is jammer, want er was absoluut een markt voor en de huidige opzet is zeker futureproof. Iedereen heeft immers een smartphone en verschillende games hebben bewezen dat gamen op die manier in een party opzet erg leuk kan zijn.

De PlayStation 5 leidt ons naar de toekomst

Op de PlayStation 5 is het nog aanzien wat Sony gaat doen met randapparatuur en accessoires. We weten in ieder geval dat PlayStation VR compatibel is en meegaat in de huidige opzet. Maar wat Sony nog meer van plan is met toekomstige accessoires is afwachten. Games streamen is natuurlijk een hot topic momenteel en met een stervende Google Stadia en het opkomende xCloud, heeft Sony met PlayStation Now een eigen troef achter de hand. Dat kan in combinatie met mobiele telefoons erg interessant zijn in de toekomst, net zoals het voortzetten van PlayLink op een nog meer innovatieve manier en Sony komt vast met iets heel nieuws, zoals ze elke generatie wel een keer gedaan hebben. De geschiedenis is in ieder geval rijk aan mooie accessoires, mislukkingen, dappere pogingen en meer. En op de vooravond van een nieuwe generatie kunnen we niet wachten om te zien waar Sony mee gaat komen.

blank